Archeon Pax et Bonum

~ 34 ~ Talenten combineren ‘Van het een kwam het ander. Ik ging in het bestuur van Pax et Bonum, en we besloten onze activiteiten uit te breiden. We traden naar buiten om optredens te verzorgen, bijvoorbeeld tijdens Gouda bij Kaarslicht en op de Kerstmarkt in Maassluis. In Archeon gingen we speciale evenementen organiseren rondom het klooster, zoals bijvoorbeeld het gieten van de Franciscusklok, een ikonenwijding en -tentoonstelling en het lopen van processies tijdens bijzondere feestdagen. Wat ik altijd leuk heb gevonden aan onze middeleeuwse stad Gravendam, is de ruimte om talenten en interesses te combineren. In het dagelijkse leven was ik bijvoorbeeld ook imker en korfvlechter en die kennis mocht ik inbrengen in het park. Als IVN natuurgids heb ik veel interesse in kruiden, boompjes en beestjes, en die kennis kwam weer goed van pas toen we onlangs de chirurgijnstuin gingen aanleggen. Enige tijd geleden ben ik hier ook nog bakker geworden. Bijzonder, want daarmee trad ik in de voetsporen van mijn opa en mijn oom. Op hoogtijdagen bak ik speciale broodjes voor onze bezoekers: een broodje met een noot met Driekoningen en broodhaantjes met Palmpasen. En natuurlijk speculaas en kruidnoten met Sinterklaas! Op die manier blijf ik hier altijd bezig.’ Een uniek gezangboek ‘Tijdens de processie dragen we soms een kopie van het Kruis van San Damiano met ons mee, het kruis dat Franciscus van Assisi destijds inspireerde tot een leven in dienst van God. Dat kruis heb ik geschilderd, omdat ik inmiddels een grote liefde had opgevat voor het schilderen van ikonen. Die kunstuiting kreeg ook op een andere manier vorm. De directie heeft onze vereniging enkele jaren geleden namelijk een mooi, groot gezangboek geschonken. De zangbladen zijn op de middeleeuwse manier ingebonden en schoenmaker Patrick maakte er een leren omslag bij. Aan mij de eer om dat prachtige boek te verluchten, zoals dat heet. Ik beschilder de bladmuziek met fraaie letters, afbeeldingen en ikonen. Dat is wel een monnikenwerk, hoor, ik doe gewoon een paar bladen per keer en zo vordert het gestaag. Zolang ik daaraan mag blijven werken, blijf ik het doen.’